تفاوت بین ضریب خسارت و نسبت خسارت؛کدام در صنعت بیمه اهمیت دارد؟

استاندارد

*سید میلاد هاشمی مهنه

 

چند سالی است بیمه مرکزی به‌صورت ماهانه و یا فصلی آمار عملکرد بیمه‌ها را منتشر می‌کند. در این آمار، عملکرد شرکت‌های از نظر تعداد صدور بیمه‌نامه و خسارت پرداختی، حق بیمه صادره و خسارت پرداختی و نسبت خسارت بررسی می‌شود.

سوال اساسی این است که آیا نسبت خسارت شاخص صحیحی برای ارزیابی عملکرد و بیانگر وضعیت واقعی یک شرکت بیمه است یا خیر؟ به عبارت دیگر این شاخص چه میزان قابل اتکا است؟

برای پاسخ به سوال ابتدا فرمول‌های دو شاخص نسبت خسارت و ضریب خسارت را مورد بررسی قرار می‌دهیم:

الف) نسبت خسارت

 

همان‌طور که مشخص است، صورت کسر، خسارت پرداخت شده در یک دوره مثلا سه ماهه و شش ماهه است و مخرج کسر حق بیمه صادره در همان دوره است. اما مشکل اساسی آن است که اکثر خسارات پرداختی در دوره مدنظر مربوطه به بیمه‌نامه‌های صادره در گذشته است نه بیمه‌نامه‌هایی که در مخرج کسر محاسبه شده است. دلیل این امر نیز واضح است، چراکه فرآیند ارزیابی خسارت در برخی رشته‌ها مانند بیمه شخص ثالث بعضا چند ماه و یا چند سال به طول می‌انجامد. بنابراین نتیجه آن می‌شود که شرکتی که با کاهش پرتفو طی یک دوره زمانی نسبت به دوره زمانی گذشته روبرو شود، نسبت خسارت آن افزایش پیدا می‌کند، زیرا خسارت‌ها با تاخیر وارد شرکت شده است ولی حق بیمه شامل آن تاخیر نشده است و برعکس، شرکتی که با رشد فروش  مواجه شود، در صورتی که رشد خسارات بیشتر از رشد حق بیمه نباشد، شرکت با کاهش نسبت خسارت مواجه می‌شود.

پس می‌توان نتیجه گرفت از این نسبت زمانی می‌توان استفاده کرد که در میزان صدور در مدت زمان‌های مختلف تفاوت چندانی نباشد. از دیگر موارد استفاده شاخص نسبت خسارت زمانی است که شرکت به صورت مداوم دارای رشد ثابتی باشد – معمولا کمتر اتفاق می‌افتد- و با مقایسه نسبت خسارت در چند دوره متوالی بتوان تحلیلی از نحوه مدیریت ریسک ارائه کرد.

ب) ضریب خسارت: برای رفع مشکل عنوان شده می‌توان از شاخص ضریب خسارت استفاده نمود. ضریب خسارت را می‌توان از دو طریق محاسبه کرد.

روش اول: پس از گذشت مدت زمان خاص، خسارت‌های مرتبط با بیمه نامه‌های صادره در یک سال مشخص مثلا بیمه‌نامه‌های سال ۱۳۹۲ را مورد بررسی قرار داد و ضریب خسارت را برای آنان محاسبه کرد. گرچه این روش، روش دقیقی است، اما نیازمند زمانی طولانی تر از روش دوم است تا تمامی خسارت‌ها گزارش و ارزیابی شود و معمولا بواسطه بستن حساب‌ها در پایان سال مالی، عملا محاسبه آن به سرعت غیر ممکن است.

روش دوم: استفاده از فرمول زیر:

 

که در آن:

خسارت واقع شده برابر است با: خسارت پرداختی طی دوره – خسارات معوق ابتدای دوره + خسارات معوق انتهای دوره

و

حق بیمه عاید شده برابر است با: حق بیمه صادره طی دوره + حق بیمه عاید نشده ابتدای دوره – حق بیمه عاید نشده انتهای دوره

اضافه کردن ذخایر به صورت و مخرج کسر باعث می‌شود شاخص نسبت خسارت با توجه به رشد یا افزایش پرتفو تعدیل شود. بدین صورت که حق بیمه، بیمه نامه‌هایی که در گذشته دریافت شده‌اند، ولی هنوز منقضی نشده‌اند به حق بیمه صادره اضافه می‌شود و طبیعتا حق بیمه دریافت شده مربوطه به دوره‌های آتی از آن کسر می‌شود. به عبارت دیگر در این حالت مخرج کسر نشان دهنده مقدار حق بیمه‌ای است که شرکت برای پاسخ به خسارات خود طی آن دوره در اختیار دارد. در صورت کسر نیز چنین تعدیلی رخ می‌دهد یعنی خسارات پرداخت شده طی دوره که مربوط به بیمه نامه‌های گذشته است از خسارات پرداختی طی دوره کسر می‌شود و خسارت‌های واقع شده ولی پرداخت نشده مربوط به بیمه نامه‌های در جریان به آن اضافه می‌شود.

محاسبه ضریب خسارت اگرچه زمانی طولانی تر صرف می‌کند اما تحلیلی واقع‌بینانه‌تر نسبت به نسبت خسارت به تحلیلگران می‌دهد. البته متخصصان و تحلیل گران می‌توانند ضریب خسارت کلی شرکت را به وسیله صورت سود و زیان با توجه به فرمول زیر محاسبه کنند:

 

تغلیظ دیه و شرایط آن در قانون جدید مجازات اسلامی

استاندارد
تغلیظ دیه و شرایط آن در قانون جدید مجازات اسلامی,Concentration of Diyat and its conditions in the New Islamic Penal Code

خبرگزاری پاسارگادی: معیار شروع و پایان ماه‌های حرام، مغرب شرعی است مانند ماه رجب که از مغرب شرعی آخرین روز ماه جمادی‌الثانی، شروع و با مغرب شرعی آخرین روز ماه رجب به پایان می‌رسد.

 

به گزارش پاسارگادی،تغلیظ در لغت به معنای غلیظ کردن و چیزی را بر کسی سخت و دشوار‌ کردن است و در اصطلاح به افزودن یک‌سوم دیه به دیه انتخابی گفته می‌شود. موجبات تغلیظ در فقه امامیه و حقوق ایران قتل در ماه‌های حرام و محدوده حرم مکه است؛ اما طرفداران مذاهب حنبلی، مالکی و شافعی به‌اتفاق، قتل اقارب را نیز موجب تغلیظ دیه می‌دانند، در حالی که فقهای امامیه آن را سبب مستقلی برای تغلیظ دیه نمی‌دانند. در اینکه ارتکاب قتل در ماه‌های حرام موجب بیشتر شدن مبلغ دیه می‌شود، فقهای امامیه اتفاق نظر دارند و روایات متعددی بر این مطلب دلالت دارد؛ از جمله روایت کلیب اسدی که می‌گوید: «سألت أباعبدالله علیه‌السلام عن‌الرجل یقتل فی الشهر الحرام ما دیه ؟ قال: دیه و ثلث: از امام صادق(ع) پرسیدم دیه مردی که در ماه حرام به قتل می‌رسد چه مقدار است؟

امام فرمود: یک دیه کامل و ثلث آن.» با توجه به اجماع فقهای امامیه و روایت‌های واردشده مشخص می‌شود که وقوع قتل در ماه‌های حرام موجب تغلیظ دیه می‌شود و این در فقه امامیه مسلم است.قتل در حرم مکه یکی دیگر از موارد تغلیظ دیه است. در تعیین حریم کعبه اقوال مختلفی وجود دارد؛ گروهی تمام شهر مکه را جزو حرم می‌دانند و گروه دیگر محدوده خاصی از شهر مکه را و عده‌ای نیز فقط محدوده مسجدالحرام را مشمول حرم می‌دانند. از سوی دیگر بسیاری از فقها در مورد تغلیظ دیه در حرم مکه به علت اینکه دلیل محکمی برای آن ندارند، توقف کرده‌ و گفته‌اند اصلاً نصی وجود ندارد و کسانی که حکم به تغلیظ در مکه می‌کنند آن را با ماه‌های حرام قیاس کرده‌اند؛ زیرا هر دو در حرمت و لزوم احترام یکسانند.

آیت‌الله خویی در مبانی تکمله‌المنهاج معتقد است که جنایت در حرم مکه موجب تغلیظ دیه نمی‌شود. امام باقر(ع) می‌فرماید: «حرم الله حرمه بریداً فی ‌برید:محدوده حرم چهار فرسخ در چهار فرسخ از هر چهار طرف است.»صاحب جواهر، الحاق حرم مدینه منوره و حرم امیرالمؤمنین ( ع ) و حائر حسینی را به حرم مکه بعید ندانسته و حتی آنها را افضل از حرم مکه دانسته است، لیکن اکثر فقها حرم مدینه منوره و مشاهد ائمه اطهار(ع) را مشمول حکم حرم مکه ندانسته‌اند از جمله مرحوم امام خمینی(ره) که می‌فرماید: «لا یلحق بها حرم المدینه المنوره و لا سائر المشاهد المشرفه».

در ذیل ماده ۵۵۵ قانون مجازات اسلامی جدید نیز آمده است: «سایر مکان‌ها و زمان‌های مقدس و متبرک مشمول حکم تغلیظ دیه نیست.»جنایت بر اعضا نه در ماه حرام و نه در مکه مکرمه موجب تغلیظ نمی‌شود؛ چنانچه در ماه حرام یا در مکه دست یا پای کسی را قطع کنند، ‌تغلیظ در دیه جاری نیست؛ زیرا تغلیظ خلاف اصل است و در غیر از موارد مصرح باید به اصل رجوع کرد. ماده ۵۵۷ قانون مجازات اسلامی جدید هم به صراحت، تغلیظ در دیه را منحصر به قتل نفس کرده است و آن را در جنایت بر اعضا و منافع جاری نمی‌داند. فقهای شیعه نیز تقریباً اتفاق‌نظر دارند که تغلیظ در دیه جراحت‌ها وجود ندارد. شهید ثانی در مسالک‌الافهام می‌فرماید که برخی فقهای اهل سنت (شافعی) حکم به تغلیظ دیه جراحت‌ها داده‌اند که هیچ دلیلی برای این مطلب وجود ندارد و در نزد فقهای امامیه نیز کسی قایل به چنین حکمی نیست.

یکی از شرایط تغلیظ دیه آن است که صدمه و فوت هر دو در ماه حرام یا محدوده حرم مکه باشد. ماده ۵۵۵ بیان می‌دارد: «هرگاه رفتار مرتکب و فوت مجنی‌علیه هر دو در ماه‌های حرام … یا در محدوده حرم مکه، واقع شود…» بنابراین اگر فقط یکی از آن دو در زمان یا مکان حرام باشد، دیه تغلیظ نخواهد شد. از آیت‌الله تبریزی پرسیده‌اند «در ماه حرام به کسی آسیب رسیده و قتل در ماه غیرحرام صورت گرفته است، آیا این از موارد تغلیظ دیه است؟ ایشان در پاسخ اظهار کرده‌اند چنانچه جنایتی که در ماه حرام واقع شده به نحوی باشد که شخص را مثل حیوان مذبوح قرار دهد که قتل او حساب شود از موارد تغلیظ دیه است، هرچند مردن شخص در غیر ماه حرام باشد ولی اگر جنایت در ماه حرام واقع شده و بعد سرایت کند و موجب قتل شخص در غیر ماه حرام شود از موارد تغلیظ دیه نیست.»

معیار شروع و پایان ماه‌های حرام، مغرب شرعی است مانند ماه رجب که از مغرب شرعی آخرین روز ماه جمادی‌الثانی، شروع و با مغرب شرعی آخرین روز ماه رجب به پایان می‌رسد.در صورتی که دو سبب تغلیظ با هم جمع شوند مانند اینکه قتل در ماه حرام و در حرم مکه باشد برخی فقها (صاحب جواهر) معتقدند که به دلیل قاعده عدم تداخل که قاطع اصل برائت است دو ثلث بر دیه افزوده می‌شود و برخی دیگر (شهید ثانی) معتقدند اصل برائت بر عدم تداخل ترجیح دارد و فقط یک ثلث بر دیه افزوده می‌شود. حنابله معتقدند چنانچه موارد تغلیظ جمع شوند مثلاً کسی یکی از خویشاوندان خود مانند پدر یا مادر یا فرزند یا برادر یا خواهر خود را در ماه حرام و در حرم مکه به قتل رساند باید دو دیه بدهد؛ یعنی عوامل تغلیظ با هم جمع و سه ثلث دیه به دیه اولیه اضافه می‌شود.اصلاحات و نوآوری‌های قانون مجازات اسلامی جدید

۱٫ تغییر در ترتیب قرار گرفتن ماه‌های حرام در قانون جدید (محرم، رجب، ذی‌القعده، ذی‌الحجه)۲٫ اصلاح عبارت «حرم مکه معظمه» به عبارت «محدوده حرم مکه» در قانون جدید.۳٫ تصریح به نوع جنایت ارتکابی مشمول تغلیظ دیه اعم از عمدی و غیرعمدی (شبه‌عمد و خطای محض)۴٫ تعیین ملاک و معیار زمان شروع و اتمام ماه‌های حرام.۵٫ تصریح به یکسان بودن حکم تغلیظ دیه بین بالغ و غیربالغ، زن و مرد، مسلمان و غیرمسلمان.۶٫ شمول حکم تغلیظ دیه در این موارد: سقط جنین پس از پیدایش روح؛ پرداخت دیه در مواردی که عاقل یا بیت‌المال مسئول پرداخت دیه است؛ قتل عمدی که به علت امکان نداشتن قصاص یا نبود جواز آن دیه باید پرداخت شود.۷٫ تصریح به اختصاص تغلیظ دیه به قتل نفس.۸٫ شامل نشدن حکم تغلیظ دیه در جنایت بر منافع و اعضا.

آزمایش ناشتا-برای کدام آزمایش‌ها و چند ساعت باید ناشتا باشیم؟

استاندارد
آزمایش ناشتا,آزمایش ناشتا-برای کدام آزمایش‌ها و چند ساعت باید ناشتا باشیم؟,Fasting Test - For which tests and how many hours should we be fasting?

یکی از سوالاتی که معمولاً افراد می پرسند این است که برای کدام آزمایش های خون باید ناشتا باشند و چند ساعت ناشتایی کافی است؟ و یا این که آیا می توانند آب بنوشند یا خیر؟ در این مطلب به این سوالات پاسخ خواهیم داد؛ با ما همراه باشید…

 

ناشتا بودن با زمان مشخص جهت انجام برخی آزمایش ها مانند آزمایش قند خون ناشتا، تری گلیسرید، کلسترول و غیره الزامی است. خوردن غذا می تواند منجر به تغییر در مقادیر آزمایش شود و در صورتی که پزشک بیمار را قبل از آزمایش، ملزم به ناشتا بودن کند، بیمار باید این مسئله را رعایت کند.

ناشتا بودن یعنی چه؟

منظور از ناشتا بودن این است که هر غذایی که معمولاً در شب قبل مصرف می کرده اید، بخورید و پس از آن از خوردن هر گونه ماده غذایی پرهیز کنید. در برخی آزمایشات خوردن آب در شب قبل از آزمایش به مقدار رفع تشنگی مانعی ندارد، اما به هنگام صبح از خوردن و آشامیدن کاملاً خودداری کنید. در این مورد باید با پزشک خودتان مشورت نمایید. در طول مدتی که باید ناشتا باشید نباید دخانیات مصرف کنید.

برای آزمایش هایی مانند آهن خون یا خون مخفی در مدفوع، باید سه روز قبل، از مصرف هر گونه داروهای آهن دار و همچنین گوشت قرمز، جگر و… پرهیز کرده باشید.

چه آزمایش هایی ناشتا بودن لازم دارند؟

زمان لازم برای آزمایش چربی های خون ۱۴ ساعت، برای قند خون ناشتا ۱۲ ساعت و برای آزمایش هایی مانند اوره، آنزیم های کبدی، آهن سرم و هورمون ها نیز توصیه شده همان ۱۲ ساعت رعایت شود.

برای انجام تست های کبدی نیازی به ناشتا بودن نیست اما برای گرفتن نتیجه دقیق تر بهتر است حداقل چند ساعت ناشتا باشید. علاوه بر این، حداقل از سه روز قبل از انجام این آزمایشات نباید هیچ گونه تزریق عضلانی انجام دهید.

آزمایش هورمون های تیروئیدی نیازی به ناشتا بودن ندارد اما به دلیل تأثیر کدورت ناشی از خوردن چربی بر نتایج آزمایش، لازم است حداقل از سه ساعت قبل مواد غذایی مصرف نکنید.

برای پیشگیری از تأثیر گرسنگی زیاد نباید بیش از ۱۶ ساعت در حالت ناشتا باشید.

در مواقع ناشتایی باید از فعالیت های بدنی و ورزش خودداری کرد و لازم است بیماران در مدت ناشتایی از استعمال دخانیات، جویدن آدامس، مصرف قرص های نرم کننده گلو، شربت های سینه و فعالیت های بدنی نظیر ورزش به دلیل اینکه منجر به تحریک سیستم گوارش و تغییر در نتایج آزمایشات می شود، پرهیز کنند.

در برخی آزمایش ها زمان مهم است

برخی هورمون ها با نظر پزشک باید در سر ساعت مشخصی انجام شود مانند کورتیزول که ساعت ۸ صبح یا ۴ یا ۵ بعدازظهر نمونه گیری انجام می شود یا پرولاکتین که بسته به نظر پزشک در ساعت ها و فواصل زمانی خاصی نمونه گیری می شود زیرا مقادیر برخی هورمون ها در طول روز متفاوت است.

اندازه گیری برخی هورمون ها در روزهای مشخصی از ماه بسته به دوره قاعدگی بانوان با نظر پزشک نمونه گیری می شود مانند هورمون های جنسی که مقادیر آن ها در طول روزهای ماه متفاوت است.

اندازه گیری برخی عناصر خونی در طول حالات مختلف فیزیولوژیکی مختلف مانند حاملگی متفاوت است. بنابراین بهتر است آزمایشگاه را از وضعیت خود آگاه کرد.

اندازه گیری قندخون در دو نوبت

برای اندازه گیری قند خون ناشتا، باید ۸ ساعت از خوردن هر گونه مواد غذایی غیر از آب خودداری شود. تست قند خون ناشتا برای جلوگیری در تشخیص غلط باید در دو نوبت اندازه گیری شود.

قند خون طبیعی چقدر است؟

قند خون بین ۷۰  – ۹۹ میلی گرم در دسی لیتر طبیعی است. قند خون بین ۱۰۰  – ۱۲۵ مرحله پیش دیابت است. قند خون ناشتای بین ۱۱۰  – ۱۲۶ اختلال گلوکز ناشتا مطرح است. اگر قند خون ناشتا دو یا چند بار بالاتر از  ١٢۶ میلی گرم در دسی لیتر باشد، تشخیص دیابت مطرح است.

نوشیدن آب در برخی آزمایش ها ایرادی ندارد

بیماران باید در شرایط ناشتایی از نوشیدن آب میوه، چای و قهوه پرهیز کنند، اما نوشیدن آب مانعی ندارد، مگر آن که محدودیت در مصرف آب توسط پزشک یا همکاران آزمایشگاه تذکر داده شده باشد؛ مثلاً در آزمایشات مربوط به چربی خون، نوشیدن آب ایرادی ندارد. بیماران باید ۸ تا ۹ ساعت قبل از آزمایش هیچ غذا یا آشامیدنی (به جز آب) نخورند و نیاشامند. این مدت ناشتایی در شب توصیه شده است، چرا که فعالیت های بدن به حداقل می رسد و مقادیر طبیعی در نمونه های صبح تعیین شده است.

بایدها و نبایدهای قبل از انجام آزمایش خون مخفی در مدفوع

گاهی اوقات خونریزی های مختلفی در بخش های مختلف دستگاه گوارش اتفاق می افتند که این مشکل به علت کم بودن با چشم قابل دیدن نیست، بنابراین باید با روش های آزمایشگاهی تشخیص داده شود و بهتر است این آزمایش در سه نوبت انجام و نمونه بلافاصله به آزمایشگاه ارسال شود.

نمونه مدفوع نباید با ادرار یا آب آلوده شود و ۲ تا ۳ روز قبل از آزمایش، رژیم غذایی فاقد سبزیجات خام (به خصوص شلغم و تربچه)، گوشت قرمز و گوشت سفید (مرغ و ماهی) رعایت شود.

مصرف داروهای آهن، ویتامین ث، ایندومتاسین، کلشی سین، آسپرین، بروفن و کورتون ها باید ۴۸ ساعت پیش از انجام آزمایش و دوره جمع آوری نمونه قطع شود.

در صورت خونریزی از لثه در حین تمیز کردن دهان و دندان طی ۴۸ ساعت پیش از انجام آزمایش، از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن اجتناب کنید.

بیماران می توانند بعد از انجام نمونه گیری رژیم غذایی عادی و فعالیت روزانه خود را شروع کنند .

برای آزمایش خون چند ساعت باید ناشتا باشیم؟

به خاطر داشته باشید مقدار کلسترول با افزایش سن، افزایش می‌یابد و در زنان اندکی پایین‌تر از مردان است.

به گزارش خبرنگار کلینیک پاسارگادی، حتما همه شما تا به حال آزمایش خون داده‌اید. مجموعه عوامل متعددی هستند که می‌توانند روی مقادیر آزمایشگاهی نمونه خون شما اثر بگذارند. اثر داروها بر مقادیر آزمایشگاهی، تغییرات مربوط به جنسیت و سن شما و دیگر شرایط مانند مصرف غذاهایی که در روز یا روزهای پیش از آزمایش استفاده کرده‌اید اثبات شده است.

برای به حداقل رساندن عوامل متعددی که به تغییرات میزان واقعی مقادیرآزمایشگاهی می‌انجامند تلاش‌هایی صورت می‌گیرد. مهم‌ترین آن مدت ناشتا بودن شما پیش از انجام آزمایش است. برای مثال اگر شما به مدت ۴۸ ساعت ناشتا باشید میزان بیلی‌روبین سرم خون افزایش می‌یابد یا ناشتا بودن به مدت ۷۲ ساعت به کاهش قندخون و افزایش تری‌گلیسیرید، کلسترول و اسیدهای چرب می‌انجامد. بنابراین برای ایجاد یک رویه استاندارد توصیه می‌شود بیمار هنگام تهیه نمونه خون در حالت پایه باشد. این حالت پایه یک تعریف دارد. استاندارد آن برای اندازه‌گیری قندخون، ناشتا بودن به مدت ۸ ساعت است. درباره چربی خون این مدت حداقل ۹ ساعت است زیرا در حالت طبیعی برخی از انواع چربی‌ها حتی تا ۱۲ ساعت پس از صرف غذا نیز در خون حضور دارند.

در مورد چربی خون باید خدمت‌تان توضیح دهم که این آزمایش انواع متعددی است که بیشتر از همه کلسترول و تری‌گلیسیرید مورد توجه هستند. در روش ایده‌آل اندازه‌گیری چربی‌ خون، بیمار باید ۱۲ ساعت ناشتا باشد. مدت ناشتایی از ۹ ساعت کمتر نشود. باید خون‌گیری ترجیحا در وضعیت نشسته انجام شود و بازوبند به مدت طولانی بر بازوی بیمار باقی نماند. حداکثر ۱ تا ۲ دقیقه؛ همچنین مواد احیاکننده‌ای چون اسید اسکوربیک (ویتامین C) و بیلی‌روبین در نتایج برخی از روش‌های اندازه‌گیری چربی خون ایجاد اختلال می‌کنند.

به خاطر داشته باشید مقدار کلسترول با افزایش سن، افزایش می‌یابد و در زنان اندکی پایین‌تر از مردان است. توصیه می‌کنم هر پنج سال یک بار در افراد سالم این آزمایش تکرار شود. برای اندازه‌گیری کلسترول، باید طی دو هفته گذشته رژیم غذایی عادی خود را داشته و دارای وزن ثابتی باشید. هنوز بسیاری از شما LDL را نمی‌شناسید. LDL، نیمی از لیپوپروتئین‌های بدن را تشکیل می‌دهد و بیش از نیمی از LDL نیز از کلسترول تشکیل شده است. بنابراین کاهش LDL کلسترول هدف اصلی درمان‌های کاهش دهنده چربی خون در افراد در معرض سکته قلبی و مغزی‌اند. ثابت شده این ارتباط مستقیم میان افزایش LDL و کلسترول روی سکته‌ها وجود دارد.

بنابراین آن را چربی بد هم می‌گوییم. درباره تری‌گلیسیرید هم باید یادآور شوم میان آن و چاقی ارتباط مستقیم وجود دارد. فقدان فعالیت فیزیکی و مصرف چربی و رژیم پرکربوهیدرات موجب افزایش تری‌گلیسیرید می‌شود. در افراد با سابقه قلبی خانوادگی، به خصوص اگر میزان کلسترول بالا باشد، فشارخون نیز بالا باشد و سیگار هم بکشد، مقدار میان ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر تری‌گلیسیرید نیز غیرطبیعی گزارش می‌شود. در بقیه افراد اگر میزان آن بالای ۵۰۰ باشد غیرطبیعی است.

حمام رفتن-نکات حمام رفتن؛ لیف بهتر است یا کیسه؟

استاندارد
حمام رفتن-نکات حمام رفتن؛ لیف بهتر است یا کیسه؟ ,Going to the bathroom; going to the bathroom; better ligh or bag?

اغلب وقتی حرف از حمام رفتن و استحمام به میان می‌آید فکر می‌کنیم کارهای ساده‌ای مانند زیر دوش رفتن و شامپو زدن بیشتر نیست اما همین حمام ساده می‌تواند نکات ریزی هم داشته ‌باشد؛ نکاتی که شاید تا به حال کمتر به آنها پرداخته‌ شده ‌است.

 

اغلب وقتی حرف از حمام رفتن و استحمام به میان می‌آید فکر می‌کنیم کارهای ساده‌ای مانند زیر دوش رفتن و شامپو زدن بیشتر نیست اما همین حمام ساده می‌تواند نکات ریزی هم داشته ‌باشد؛ نکاتی که شاید تا به حال کمتر به آنها پرداخته‌ شده ‌است مثلا خیلی از افراد هنگام شست‌وشوی بدن خود در حمام، از انواع لیف هم برای تمیزتر شدن پوست استفاده می‌کنند اما آیا لیف کشیدن برای تمام افراد لازم است؟ آیا نیاز به استفاده از لیف در افراد با پوست‌های خشک یا چرب، یکسان است؟ آیا پوست بچه‌ها را هم باید لیف کشید؟ و سؤالاتی از این نوع…

از طرفی جالب است بدانید امروزه متخصصان‌ زیبایی توصیه می‌کنند علاوه بر نظافت، برای تناسب اندام خود حمام کنید. چراکه پزشکان معتقدند: «با حمام کردن، مقداری چربی همراه با عرق از بدن خارج و سبب جلوگیری از تجمع چربی زیر پوست می‌شود. همچنین تاثیرات آب گرم روی جریان خون موجب شادابی و تناسب بدن می‌شود. ضمن اینکه پس از ورزش به دلیل تعرق و دفع چربی فراوان باید حتما حمام کرد تا چربی‌های حاصل از بین بروند.»

برای کدام نوع پوست لیف مناسب نیست؟

شست‌وشوی بدن نباید به‌گونه‌ای باشد که باعث از بین رفتن «سد دفاعی سطح پوست» شود، به‌همین دلیل افرادی با پوست چرب، باید بدن خود را با لیف‌های حوله‌ای نرم، صابون و شوینده‌های مخصوص پوست‌های چرب بشویند. این در حالی است که استفاده از لیف به افرادی با پوست خشک توصیه نمی‌شود. این افراد باید پوست خود را فقط با آب ولرم و صابون‌های غیرمعطر و مخصوص پوست‌های خشک یا همان پن‌ها، بشویند. افراد با پوست‌های مختلط باید هر ناحیه از بدن‌شان را بنا بر خشک یا چرب بودن آن، باتوجه به توصیه‌هایی که در مورد شست‌وشوی پوست‌های چرب و خشک کردیم، بشویند. یادتان باشد افرادی مانند سالمندان که پوستی خشک و حساس دارند، باید دور لیف کشیدن را خط بکشند.

 

حمام رفتن-نکات حمام رفتن؛ لیف بهتر است یا کیسه؟ ,Going to the bathroom; going to the bathroom; better ligh or bag?

 

کدام نوع لیف مخصوص بچه‌هاست؟

استفاده از لیف برای نوزادان و بچه‌ها که پوست بسیار ظریف و حساسی دارند ضرورتی ندارد. با این حال اگر خواستید هرچند وقت یک‌بار، بدن نوزاد یا کودک خود را لیف بکشید، از لیف‌های کاملا نرم و حوله‌ای استفاده کنید و لیف را آرام روی بدن او حرکت دهید. یادتان باشد لیف کشیدن زیاد یا استفاده از لیف‌های زبر و کنفی برای تمیز کردن پوست بچه‌ها، باعث می‌شود سد دفاعی طبیعی پوست آنها از بین برود و این مسئله زمینه ابتلا به «اگزما» یا خشکی پوست را در نوزادان و کودکان فراهم می‌کند.

لیف را خارج حمام نگه دارید

قرار دادن لیف داخل حمام‌های تاریک به مدت طولانی می‌تواند آن را به منبعی از آلودگی‌ها که باعث ابتلا به «بیماری‌های قارچی و عفونی» می‌شود، تبدیل کند. پس بهتر است حمام تهویه مناسب و نورگیر داشته باشد. یادتان باشد اگر حمام تاریک و مرطوب است،‌ بهتر است برای لیف جایی خارج از حمام در نظر بگیرید. همچنین از آنجا که رطوبت، گرما و تاریکی، زمینه رشد و تکثیر قارچ‌ها را فراهم می‌کنند، بنابراین هرگز لیف‌های خیس را در محیط مرطوب و تاریک حمام رها نکنید و آن را برای خشک شدن، در معرض نور آفتاب و هوای آزاد قرار دهید.

حمام با آب سرد بهتر است یا گرم؟

برخی به حمام کردن با آب سرد علاقه دارند و اغلب در فصل تابستان از این نوع استحمام استفاده می کنند. زمان این نوع استحمام نباید از ۵ دقیقه تجاوز کند، چراکه استحمام با آب سرد (۲۵ درجه) می‌تواند اثرات تحریک کننده‌ای بر اعصاب و عضلات داشته باشد و حرارت بدن را افزایش دهد. در این حین برخی به استحمام با آب نیمه گرم (۳۳ تا ۳۵ درجه) علاقه دارند که زمان آن نباید از ۱۵ دقیقه تجاوز کند، چراکه ممکن است سبب خشکی پوست شود و در عین حال دسته‌ای که علاقه به استحمام با آب گرم (۳۵ تا۴۱ درجه) دارند نیز نباید بیشتر از ۱۵ دقیقه زیر دوش آب باشند، چون پس از گذشت این مدت سستی و رخوت سراغ فرد خواهد آمد که تندی نبض و افزایش گرمای بدن را در پی خواهد داشت.

جهت حرکت لیف چطور باشد؟

لیف را در جهت پایین به بالا روی بدن بکشید، سعی کنید جهت حرکت همواره به سمت قلب باشد. دست‌های شما باید فشاری دائمی و یکنواخت برای تمامی قسمت‌های دست‌ها و پاها داشته باشند. برای پایین‌تنه، شکم و قسمت‌های بالای سینه و شانه‌ها حرکات دورانی مناسب است. کمی پس از انجام این کار متوجه خواهید شد که جریان خون شما بسیار بهتر از گذشته شده و پوست شما حالت ارتجاعی و لطیف‌تری به خود گرفته و علاوه بر آن سفت شده است.

پوست‌های چرب با اسفنج  امتحان کنند

برای پوست‌های چرب یکی از ساینده‌های خوب اسفنج‌های مخصوصی است که معمولا در داروخانه‌ها می‌فروشند. این اسفنج‌ها را می‌توانید همراه با ماستی که برای تمیز کردن پوست به کار می‌بردید، استفاده کنید. اگر حس می‌کنید که این کار موجب ساییدگی زیاد در پوست شما می‌شود می‌توانید مغز بادام را در مخلوط‌کن ریخته و خرد کنید و سپس آن را با کمی عسل مخلوط و از این مخلوط استفاده کنید.

چطور حمام کنید؟

ما به هیچ‌عنوان استفاده از کیسه و سفیدآب را توصیه نمی‌کنیم؛ چون باور‌هایی که درباره آن در فرهنگ ما وجود دارد، اشتباه است. ما با کیسه کشیدن می‌خواهیم به زور طبقه سطحی پوست را که لایه شاخی نام دارد، از سطح پوست برداریم و خیلی‌ها وقتی به اصطلاح با کیسه چرک می‌کنند، تصور می‌کنند این چرک‌ها هستند که از پوست خارج شده‌اند؛ درحالی که ‌این لایه‌ای از پوست است که شما به زور کنده‌اید. وجود لایه شاخی پوست که سطح آن را می‌پوشاند و لایه‌ای مرده از سلول‌های پوستی است، برای حفاظت لایه‌های زیرین پوست که زنده‌اند، لازم است.

دوش یا خوابیدن در وان؟

این دو عادت، تفاوت چندانی با هم ندارند. البته یک تفاوت مختصر وجود دارد که باید به آن اشاره کنم. به‌طور معمول وقتی دوش می‌گیرید، آب روی سر و بدن‌تان جاری می‌شود و پوست و موی‌تان را شست‌وشو می‌دهد و می‌رود. این آب، آبی است که جریان دارد و از آب لوله‌کشی شهر است و طبیعتا پاکیزه. ولی وقتی وان را پر می‌کنید و در آن دراز می‌کشید، آب راکد است و امکان آلودگی آن وجود دارد و مقداری از چرک بدن وارد آب وان می‌شود. از طرف دیگر، وقتی دوش می‌گیرید آب کمتری استفاده می‌شود تا بخواهید برای حمام کردن تمام اعضای خانواده وان را از آب پر و خالی کنید. همچنین شست‌وشوی کامل بدن و اعمال بهداشتی زیر دوش راحت‌تر است.

به دنبال لیف نرم باشید

استفاده از یک لیف نرم و صابون، بهتر است. یک لیف نرم برای برداشتن عرق از سطح پوست کافی است. با استفاده از یک لیف نرم، آن بخش از سلول‌های سطحی پوست که آمادگی جدا شدن از سطح پوست را دارند، برداشته می‌شوند و می‌ریزند، بنابراین لازم نیست شما با یک کیسه زبر و سفیدآب زبرتر و با فشار دست به جان طبقه سطحی پوست‌تان بیفتید. این کار سلامت پوست و نقش حفاظتی آن را به خطر می‌اندازد.

چند بار شامپو؟

شامپو کردن شیوه خاصی دارد. اگر شما پوست طبیعی یا مایل به چرب دارید که اغلب جوان‌ها چنین پوستی دارند، می‌توانید از این روش استفاده کنید. اگر هر روز حمام می‌روید باید یک بار شامپو کنید. اگر یک روز در میان به حمام می‌روید باید دو بار شامپو کنید و اگر سه روز یک بار حمام می‌کنید باید سه بار شامپو بزنید؛ یعنی به ازای هر روز باید یک بار شامپو کنید. ولی بهتر است با فواصل کمتری به حمام بروید تا کمتر شامپو بزنید. اگر هر روز حمام بروید و یک بار شامپو بزنید، بهتر از سه روز در میان سه بار شامپو زدن است.

حمام پوست‌های خشک؟

کسانی که پوست طبیعی مایل به خشک دارند، باید برحسب خشکی موهای‌شان، یک روز در میان یا دو روز در میان به حمام بروند و تعداد دفعات شامپو زدن را کمتر کنند. کسانی که به دلیل پیری، پوست و مو‌های‌شان خشک شده، می‌توانند هر روز حمام کنند، ولی هر روز شامپو نزنند و با آب تنها دوش بگیرند. بهتر است به دلیل خشکی پوست و موهای‌شان، دو یا سه روز یک بار شامپو بزنند.

راه‌های درمان سندروم روده تحریک پذیر، علائم و علل بروز آن

استاندارد

Irritable bowel colitis,کولیت روده تحریک پذیر,سندروم روده تحریک پذیر

 

سندروم روده تحریک پذیر (IBS) اختلال رایج در روده (روده‌ی بزرگ) است. این اختلال می‌تواند موجب گرفتگی‌ها، دردهای شکمی، نفخ، اسهال و یبوست شود. سندروم روده تحریک پذیر یک بیماری مزمن است که نیازمند مراقبت بلندمدت است. علائم و نشانه‌های سندروم روده تحریک پذیر باعث ناراحتی فرد می‌شود. ولی برخلاف کولیت زخمی و بیماری کرون که انواعی از بیماری‌های التهابی روده هستند، باعث تغییر در بافت روده‌ یا افزایش احتمال سرطان روده‌ی بزرگ نمی‌شود. بیشتر مبتلایان به سندروم روده تحریک پذیر می‌توانند با کنترل رژیم غذایی، تغییر سبک زندگی و کاهش استرس، این بیماری را کنترل کنند. علائم سخت سندروم روده تحریک پذیر تنها در عده‌ی کمی از مبتلایان مشاهده می‌شود. این افراد به مشاوره‌ی پزشکی و مصرف دارو نیاز خواهند داشت.

 

علائم سندروم روده تحریک پذیر

علائم و نشانه‌های این بیماری در افراد مختلف می‌تواند متفاوت باشد. علائم سندروم روده تحریک پذیر به علائم سایر بیماری‌ها شبیه است. یا این تفاسیر شایع‌ترین علائم آن عبارتند از:

دردها و گرفتگی‌های شکمی
احساس نفخ
گازهای روده‌ای
اسهال و یبوست؛ گاهی‌اوقات اسهال و یبوست به تناوب اتفاق می‌افتد
وجود مخاط در مدفوع

با اینکه علائم سندروم روده تحریک پذیر در زمان‌هایی بدتر می‌شوند، بهبود می‌یابند یا کلا ناپدید می‌شوند، این بیماری در بیشتر افراد یک بیماری مزمن محسوب می‌شود.

 

Irritable bowel syndrome

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

با اینکه از هر ۵ آمریکایی یک نفر علائم سندروم روده تحریک پذیر را دارند، کمتر از یک نفر از هر ۵ نفری که این علائم را دارند، به پزشک مراجعه می‌کنند. اگر تغییرات مداومی را در عادات روده‌ای خود یا علائم سندروم روده تحریک پذیر مشاهده کردید، باید به پزشک مراجعه کنید. زیرا این علائم می‌توانند نشانه‌ی بیماری‌ خطرناک‌تری مانند سرطان روده‌ی بزرگ باشند.

علائمی که می‌تواند نشانه‌ی بیماری‌ خطرناک‌تری باشند، عبارتند از:

خونریزی‌های مقعدی
دردهای شکمی که در شب‌ها اتفاق می‌افتد یا شدت‌شان در شب‌ بیشتر می‌شود
کاهش وزن

پزشک می‌تواند با روش‌هایی به تسکین علائم و جلوگیری از بیماری‌های روده‌ مانند بیماری التهابی روده و سرطان روده‌ی بزرگ کمک کند. همچنین پزشک می‌تواند از عوارض احتمالی این بیماری مانند اسهال مزمن نیز جلوگیری کند.
علل سندروم روده تحریک پذیر

به‌طور دقیق معلوم نیست که چه‌چیزی باعث بروز سندروم روده تحریک پذیر می‌شود. ولی مجموعه‌ای از عوامل در بروز این اختلال نقش دارند. دیواره‌ی روده با عضلاتی پوشانده شده است که با انقباض و استراحت‌شان در یک ریتم هماهنگ موجب حرکت غذا در مسیر روده‌ می‌شوند. اگر فرد به سندروم روده تحریک پذیر مبتلا باشد، ممکن است انقباضات قوی‌تر و طولانی‌تر از حالت طبیعی‌شان باشند. نتیجه‌ی این امر اسهال، نفخ و ایجاد گازهاست. ازآن‌سو اگر انقباضات روده‌ای ضعیف باشند، سرعت حرکت غذا کاهش می‌یابد. نتیجه‌ی آن سختی و خشکی مدفوع و یبوست است.

اختلالات عصبی دستگاه گوارشی موجب می‌شود به‌دنبال اتساع شکم‌تان در اثر گازها و مدفوع بیشترازحد طبیعی احساس ناراحتی کنید. عدم هماهنگی میان سیگنال‌های مغزی و دستگاه گوارشی موجب می‌شود، بدن‌تان نسبت به تغییرات طبیعی دستگاه گوارشی بیش‌ازحد واکنش نشان دهد. این واکنشِ بیش‌ازحد می‌تواند موجب درد، اسهال و یبوست شود.
عوامل بروز سندروم روده تحریک پذیر در افراد مختلف متفاوت است

 

سندرم روده تحریک پذیر

 

 

محرک‌هایی که افراد عادی را تحت تأثیر قراز نمی‌دهد، می‌تواند باعث بروز علائمی در افراد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر شود. ولی همه‌ی افرادی که به این بیماری مبتلا هستند به یک محرک به‌طور یکسان واکنش نشان نمی‌دهند. مهمترین محرک‌ها عبارتند از:

غذاها: هنوز نقش حساسیت‌های غذایی و عدم تحمل برخی غذاها در بروز سندروم روده‌ی تحریک پذیر به‌طور واضح مشخص نشده است. ولی علائم این بیماری در بسیاری از مبتلایان با خوردن بعضی غذاها تشدید می‌شود. گستره‌ی بزرگی از غذاها می‌توانند بر این بیماری تأثیر بگذارند. شکلات، ادویه‌ها، چربی‌ها، میوه‌ها، حبوبات، کلم، گل‌کلم، کلم‌بروکلی، شیر، نوشیدنی‌های گازدار و الکلی برخی از غذاهایی هستند که می‌توانند موجب تشدید علائم سندروم روده تحریک پذیر شوند.
استرس‌ها: علائم سندروم روده تحریک پذیر در بسیاری از مبتلایان با افزایش استرس‌ها مانند استرس امتحانات پایان‌ترم یا هفته‌ی اول شغل جدید بدتر می‌شود یا تداوم بیشتری پیدا می‌کند. استرس تنها موجب بدترشدن علائم می‌شود و علت بروز آنها نیستند.
هورمون‌ها: باتوجه به اینکه احتمال بروز سندروم روده تحریک پذیر در خانم‌ها دو برابر آقایان است، محققان معتقدند تغییرات هورمونی می‌تواند در این بیماری مؤثر باشد. بیشتر زنان می‌گویند علائم سندرم روده تحریک پذیر در دوران قاعدگی یا نزدیک آن بدتر می‌شود.
سایر بیماری‌ها: بعضی‌اوقات سایر بیماری‌ها مانند التهاب معده‌ای‌-روده‌ای یا افزایش بیش‌ازحد باکتری‌های موجود در روده‌ می‌تواند باعث تشدید علائم سندروم روده تحریک پذیر شود.

عوامل خطرساز

 

با اینکه ممکن است علائم این بیماری در هر فردی دیده شود، ولی افراد زیر بیش‌ازدیگران درمعرض سندروم روده تحریک پذیر قرار دارند:

افراد جوان: سندروم روده تحریک پذیر معمولا در افراد زیر ۴۵ سال مشاهده می‌شود.
زنان: احتمال بروز سندروم روده تحریک پذیر در زنان دو برابر مردان است.
افراد با سابقه‌ی خانوادگی ابتلا به سندروم روده تحریک پذیر: براساس مطالعات انجام‌شده کسانی‌که اعضای خانواده‌شان به سندروم روده تحریک پذیر مبتلا بوده‌اند، بیش‌ازدیگران درمعرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.
سابقه‌ی بیماری‌ روانی: اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیتی یا سابقه‌ی سوء‌استفاده‌ی جنسی در زمان کودکی نیز احتمال ابتلا به سندروم روده تحریک پذیر را افزایش می‌دهند. در زنان، سو‌ء استفاده و خشونت خانگی نیز می‌تواند از عوامل خطرناک ابتلا به سندروم روده تحریک پذیر باشد.

تأثیر سابقه‌ی خانوادگی در افزایش احتمال ابتلا به سندروم روده تحریک پذیر می‌تواند ناشی از عوامل ژنتیکی، عادات مشترک در خانواده یا هردوی این عوامل باشد.
عوارض سندروم روده تحریک پذیر

یبوست و اسهال دو نشانه‌ی سندروم روده تحریک پذیر هستند که می‌توانند موجب تشدید بواسیر شوند. همچنین اگر مجبور شوید برای جلوگیری از علائم سندروم روده تحریک پذیر از خوردن بعضی غذاها خودداری کنید، ممکن است دچار سوء‌تغذیه شوید.

اما شاید مهمترین پیامد سندروم روده تحریک پذیر تأثیری است که برروی کیفیت کلی زندگی‌ برجای می‌گذارد. تأثیرات سندروم روده تحریک پذیر ممکن است باعث شود تا فرد احساس کند در زندگی دچار کمبودهایی است. نتیجه‌ی این امر یأس و افسردگی است.
درمان
ازجایی‌که علت دقیق سندروم روده تحریک پذیر مشخص نیست، بیشتر درمان‌ها برروی کاهش علائم این بیماری و بازگشت فرد به زندگی عادی تمرکز دارند. در بیشتر موارد با کنترل استرس و تغییراتی در سبک زندگی و رژیم غذایی می‌توانید علائم و نشانه‌های خفیف سندروم روده تحریک پذیر را کنترل کنید. تاجایی‌که می‌توانید از خوردن غذاهایی که موجب تشدید علائم این بیماری می‌شوند، خودداری کنید. بیشتر ورزش کنید. مصرف مایعات را افزایش دهید و به اندازه‌ی کافی بخوابید.
اگر بیماری‌تان خفیف یا شدید است، نیاز دارید اقدامی فراتر از تغییراتی در سبک زندگی انجام دهید. در این شرایط احتمالا پزشک داروهایی را به شما تجویز کند.
تغییرات غذایی

توقف مصرف غذاهای نفخ‌آور: اگر از نفخ و وجود گاز بیش‌ازحد اذیت می‌شوید، ممکن است پزشک‌تان شما را از مصرف غذاهایی مانند نوشیدنی‌های گازدار، سبزیجات (خصوصا کلم، گل‌کلم و کلم‌بروکلی) و میوه‌‌های خام منع کند.
توقف مصرف گلوتن: براساس نتایج بدست آمده از تحقیقات، توقف مصرف گلوتن (گندم، جو و چاودار) در افراد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر می‌تواند، موجب بهبود اسهال این افراد شود. البته این توصیه کمی بحث‌برانگیز است و شواهد در این زمینه واضح نیست.
توقف مصرف برخی کربوهیدرات‌ها: برخی افراد به انواع خاصی از کربوهیدرات‌ها مانند فروکتوز، فروکتان، لاکتوز و … که FODMAP نامیده‌ می‌شوند، حساسیت دارند. این کربوهیدرات‌ها در برخی غلات، سبزیجات، میوه‌ها و محصولات لبنی یافت می‌شوند. بااینکه مصرف این غذاها برای اغلب افراد ضرری ندارد، ولی کاهش آنها در رژیم غذایی‌ می‌تواند موجب کاهش علائم سندروم روده تحریک پذیر شود.

داروها:

 

راه‌های درمان سندروم روده تحریک پذیر، علائم و علل بروز آن,Ways to treat irritable bowel syndrome, symptoms and its causes

 

مکمل‌های حاوی فیبر: مصرف مکمل‌های حاوی فیبر مانند بارهنگ کتانی یا متیل سلولز به همراه مایعات در کنترل یبوست مؤثر است. مصرف فیبر موجود در غذاها نسبت به فیبر موجود در مکمل‌ها نفخ بیشتری ایجاد می‌کند. اگر فیبر نتواند به بهبود علائم کم کند، ممکن است پزشک ملین‌های اسموتیک مانند منیزیم هیدروکسید یا پلی‌اتیلن گلیکول تجویز کند.
داروهای ضداسهال: داروهای بدون نسخه مانند لوپرامید می‌توانند به کنترل اسهال کمک کنند. مصرف داروهای متصل‌شونده به اسید صفرا مانند کلسترامین، کلستیپول و کوله‌سولام نیز می‌تواند در برخی افراد مؤثر باشد. اما ممکن است این داروها باعث ایجاد نفخ شوند.
داروهای آنتی کولینرژیک و آنتی اسپاسمودیک: این داروها مانند هیوسیامین و دی‌سیکلومین می‌توانند اسپاسم‌های دردناک روده‌ای را تسکین دهند. معمولا این داروها توسط کسانی مصرف می‌شود که گرفتار یک دوره اسهال سخت می‌شوند. این داروها می‌توانند موجب تشدید یبوست شوند و علائم دیگری مانند سختی در ادرار را ایجاد کنند. افرادی که به آب‌سیاه چشم مبتلا هستند، باید این داروها را با‌احتیاط مصرف کنند.
داروهای ضدافسردگی: اگر درد و افسردگی از علائم بیماری شما هستند، ممکن است پزشک برای‌تان داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای یا مهارکننده‌های بازجذب سروتونین تجویز کند. این داروها با ممانعت از فعالیت نورون‌های کنترل‌کننده‌ی روده‌ی بزرگ به بهبود افسردگی کمک می‌کنند. اگر با وجود اسهال و دردهای شکمی مشکل افسردگی ندارید، ممکن است پزشک‌ داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای ضعیف‌تری مانند ایمی‌پرامین و نورتریپتیلین را برای‌تان تجویز کند. خواب‌آلودگی و اسهال از عوارض جانبی این داروها هستند. مهارکننده‌های بازجذب سروتونین مانند فلوکستین و پاروکستین نیز می‌توانند درصورتی‌که دچار افسردگی هستید و درد و یبوست را تجربه می‌کنید، مفید باشد.
آنتی بیوتیک‌ها: در کسانی‌که علائم‌شان ناشی از رشد بیش‌ازحد باکتری‌ها در روده‌ی بزرگ باشد، مصرف این داروها مفید است. علائم اسهال در برخی افراد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر با مصرف ریفاکسیمین بهبود یافته است، ولی در این زمینه به مطالعات بیشتری نیاز است.
مشاوره: اگر از افسردگی رنج می‌برید یا استرس موجب تشدید علائم بیماری شما می‌شود، مشاوره می‌تواند به بهبودتان کمک کند.

داروهای مخصوص درمان سندروم روده تحریک پذیر

تاکنون ۲ دارو برای درمان سندروم روده تحریک پذیر مورد تأیید قرار گرفته‌اند:

آلوسترون: آلوسترون برای آرامش روده‌ی بزرگ و کندترکردن حرکات ضایعات در قسمت پایینی روده طراحی شده است. سازمان غذا و داروی ایالات متحده این دارو را برای مدتی از بازار جمع‌آوری کرد، ولی پس از چندی مجددا اجازه‌ی فروش آن صادر کرد. با این‌حال آلوسترون تنها باید توسط پزشکان و برای موارد شدید اسهال در زنانی‌که درمان‌های دیگر بر روی آنها اثر نداشته است، تجویز شود. مصرف این دارو برای مردان مورد تأیید قرار نگرفته است. عوارض جانبی این دارو چندان شایع نیست، ولی بسیار خطرناک است. لذا باید زمانی از این دارو استفاده شود که سایر روش‌های درمانی مؤثر واقع نشده باشند.
لوبی‌پروستون: این دارو با افزایش ترشح مایعات در روده‌ی باریک به عبور مدفوع کمک می‌کند. مصرف این دارو برای زنان بالاتر از ۱۸ سال که از سندروم روده تحریک پذیر و یبوست رنج می‌برند، مورد تأیید قرار گرفته است. تأثیرگذاری این دارو و بی‌خطربودن آن در درازمدت در مردان اثبات نشده است. حالت تهوع، اسهال و دردهای شکمی از عوارض جانبی این دارو هستند. لوبی‌پروستون عموما برای زنانی تجویز می‌شود که از سندروم روده تحریک پذیر و یبوست شدید رنج می‌برند و سایر درمان‌ها برایشان تأثیری نداشته است.

سبک زندگی و درمان‌های خانگی

 

Lifestyle and home remedies

 

در بیشتر موارد تغییراتی در سبک زندگی و رژیم غذایی می‌تواند به تسکین سندروم روده تحریک پذیر کمک کند. ممکن است بدن‌تان به روش‌های درمانی زیر بلافاصله واکنش نشان ندهد، ولی در مبارزه با این بیماری باید هدف‌تان یافتن درمان‌های بلندمدت و دائمی باشد.

فیبر: وقتی‌که به سندروم روده تحریک پذیر مبتلا باشید، فیبر می‌تواند مانند یک شمشیر دولبه عمل کند. با اینکه فیبر به کاهش یبوست کمک می‌کند، ولی می‌تواند میزان گازها و دردهای شکمی را افزایش دهد. بهترین راه این است که فیبر موجود در رژیم غذایی‌تان را آهسته و در طول مدت چند هفته افزایش دهید. غلات، میوه‌ها، سبزیجات و حبوبات نمونه‌هایی از غذاهای سرشار از فیبر هستند. اگر علائم بیماری‌تان به همان شکل باقی بماند یا بدتر شد، با پزشک‌تان مشورت کنید. شاید مشورت با یک متخصص تغذیه نیز خالی از لطف نباشد. بهتر است مصرف برخی از فیبرها را در رژیم غذایی‌ خود محدود کنند و به‌جای آن از مکمل‌های حاوی فیبر استفاده کنند. مکمل‌های فیبر، گاز و نفخ کمتری ایجاد می‌کنند. اگر قصد دارید از مکمل‌های فیبر مانند متاموسیل و سیتروسل استفاده کنید، حتما مصرف آن را کم‌کم شروع کنید و به همراه آن هر روز مقدار زیادی آب بنوشید تا گازها، نفخ و یبوست‌تان کاهش یابد. اگر مصرف فیبر به بهبود علائم بیماری‌تان کمک کرد، آن را منظم مصرف کنید تا بهترین نتیجه را دریافت کنید.
از مصرف غذاهای مشکل‌ساز خودداری کنید: اگر بعضی غذاها باعث تشدید علائم‌تان می‌شوند، خوردن آنها را متوقف کنید. این غذاها می‌توانند شامل نوشیدنی‌های الکلی، شکلات، نوشیدنی‌های کافئینی مانند قهوه، داروهای حاوی کافئین، فرآورده‌های لبنی و شیرین‌کننده‌های مصنوعی مانند سوربیتول و مانیتول باشند. اگر با مشکل تولید زیاد گاز روبه‌رو هستید، بعضی مواد غذایی مانند حبوبات، کلم، گل‌کلم و کلم‌بروکلی می‌تواند علائم بیماری‌تان را تشدید کنند. همچنین مصرف غذاهای چرب نیز در برخی افراد مشکلاتی ایجاد می‌کند. جویدن آدامس و مصرف نوشیدنی‌ها در حین غذا می‌تواند هوای بیشتر و در نتیجه گاز بیشتری به روده‌تان وارد کند.
منظم غذا بخورید: از وعده‌های غذایی چشم‌پوشی نکنید. غذا خوردن در ساعت مشخص هر روز موجب می‌شود عملکرد روده تنظیم شود. اگر مشکل اسهال دارید، مصرف غذای کم ولی با فاصله‌ی زمانی کمتر می‌تواند موجب بهبود علائم‌تان شود. اما اگر مشکل یبوست دارید، مصرف وعده‌های غذایی بزرگتر و حاوی مقدار زیادی فیبر می‌تواند به حرکت غذا در روده کمک کند.
حواس‌تان به فرآورده‌های لبنی باشد: اگر مشکل عدم تحمل لاکتوز دارید، بهتر است ماست را جایگزین شیر کنید یا از آنزیمی برای شکستن لاکتوز استفاده کنید. مصرف کم لبنیات یا ترکیب آنها با سایر غذاها نیز می‌تواند به حل مشکل‌تان کمک کند. دربرخی موارد باید مصرف محصولات لبنی را به کل متوقف کنید. اگر مجبورید مصرف لبنیات را کلا متوقف کنید، حتما باید پروتئین، کلسیم و ویتامین‌های گروه B را از منابع غذایی دیگر تأمین کنید.
مقدار زیادی مایعات مصرف کنید: هر روز مقدار زیادی مایعات مصرف کنید. آب بهترین گزینه است. از مصرف نوشیدنی‌های الکلی و حاوی کافئین خودداری کنید. زیرا این نوشیدنی‌ها با تحریک روده اسهال‌تان را تشدید می‌کنند. همچنین مصرف نوشیدنی‌های گازدار موجب افزایش تولید گاز می‌شود.
به‌طور منظم ورزش کنید: ورزش به بهبود افسردگی و کاهش استرس‌ها کمک می‌کند. ورزش موجب انقباضات طبیعی روده شده و باعث می‌شود نسبت به خودتان احساس بهتری داشته باشید. اگر تاکنون فرد کم‌تحرکی بوده‌اید، بهتر است کم‌کم شروع به ورزش کنید و به زمان آن بیافزایید. اگر از بیماری خاصی رنج می‌برید، پیش از برنامه‌ریزی برای ورزش با پزشک مشورت کنید.
از داروهای ضداسهال و ملین بااحتیاط استفاده کنید: اگر می‌خواهید از داروهای ضداسهال بدون نسخه مانند لوپرآمید و کائوپکتات استفاده کنید، بهتر است از کمترین دوز اثربخش آن مصرف کنید. مصرف لوپرآمید ۲۰ تا ۳۰ دقیقه قبل از غذاخوردن می‌تواند تأثیرات مثبتی داشته باشد. مخصوصا اگر بدانید غذاهایی که می‌خواهید مصرف کنید، موجب اسهال می‌شوند. مصرف نادرست این داروها می‌تواند در درازمدت پیامدهایی به‌دنبال داشته باشد. تمام این موارد برای داروهای ملین نیز صادق است. اگر پرسشی دارید حتما با پزشک مشورت کنید.

درمان‌های جایگزین

 

Acupuncture

 

درمان‌های غیرسنتی زیر ممکن است به تسکین علائم سندروم روده تحریک پذیر کمک کنند.

طب سوزنی: براساس مطالعات انجام شده طب سوزنی در بهبود وضعیت بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر مؤثر است.
درمان‌های گیاهی: نعناع فلفلی یک آنتی اسپاسمودیک طبیعی است و به آرامش ماهیچه‌های صاف روده کمک می‌کند. نعناع فلفلی می‌تواند موجب بهبود کوتاه‌مدت علائم سندروم روده تحریک پذیر شود، ولی نتایج مطالعات در این زمینه متناقض است. اگر می‌خواهید از نعناع فلفلی استفاده کنید بهتر است از کپسول‌های دارای پوشش روده‌ای استفاده کنید. ممکن است نعناع فلفلی موجب تشدید سوزش معده شود. پیش از مصرف هرگونه داروی گیاهی بهتر است ابتدا با پزشک مشورت کنید تا مطمئن شوید که گیاه موردنظر با داروهای مصرفی شما تداخلی ندارد. یک ترکیب از گیاهان به نام ایبروگاست در بهبود بیماران مؤثر واقع شده است.
هیپنوتیزم: هیپنوتیزم می‌تواند موجب کاهش دردهای شکمی و احساس نفخ شود. یک متخصص می‌تواند به شما بیاموزد که چگونه وارد حالت آرامش شوید و به شما در ایجاد آرامش عضلات شکمی کمک کند.
پروبیوتیک‌: پروبیوتیک‌ها باکتری‌های مفیدی هستند که به‌طور طبیعی در روده‌ زندگی می‌کنند و در برخی غذاها مانند ماست یافت می‌شوند. همچنین مکمل‌های حاوی پروبیوتیک‌ها نیز قابل تهیه هستند. معمولا میزان باکتری‌های مفید روده‌ای در افراد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر کافی نیست و مصرف پروبیوتیک‌ها موجب کاهش علائم ‌می‌شود. براساس مطالعات تازه برخی پروبیوتیک‌ها می‌توانند به تسکین علائم سندروم روده تحریک پذیر مانند دردهای شکمی، نفخ، اسهال و کیفیت زندگی فرد کمک کنند. با این‌حال در این زمینه به تحقیقات بیشتری نیاز است.
ورزش منظم، یوگا، ماساژ و مدیتیشن: تمام این کارها می‌تواند به کاهش استرس کمک کنند. به این منظور می‌توانید در کلاس‌های یوگا یا مدیتیشن ثبت‌نام کنید یا به کمک کتاب‌ها و ویدئو‌های آموزشی این کارها را در خانه انجام دهید.

زندگی با سندروم روده تحریک پذیر

زندگی با سندروم روده تحریک پذیر می‌تواند چالش‌های روزمره‌ی بسیاری را رقم بزند. این بیماری می‌تواند درد و ناراحتی بسیاری ایجاد کند و کیفیت زندگی‌ را به‌طور جدی تحت تأثیر قرار دهد. راهکارهای زیر می‌تواند به شما کمک کند تا بتوانید راحت‌تر با آن کنار بیایید:

تا می‌توانید در مورد این بیماری اطلاعات کسب کنید: با پزشک صحبت کنید. در اینترنت جستجو کنید و از وبسایت‌های معتبر اطلاعات به‌دست بیاورید. کتاب و مقاله‌هایی در مورد این بیماری بخوانید. داشتن اطلاعات درمورد بیماری‌تان کمک می‌کند تا بهتر با آن دست‌وپنجه نرم کنید.
عواملی را که باعث تحریک‌ می‌شود، شناسایی کنید: این یک قدم کلیدی برای کنترل بیماری در زندگی‌تان است.
کسانی‌که را مانند شما از این بیماری رنج می‌برند، شناسایی کنید: صحبت‌کردن با کسانی‌که مانند شما به سندروم روده تحریک پذیر مبتلا هستند، می‌تواند به شما قوت قلب بدهد.

پیشگیری از سندروم روده تحریک پذیر

 

Prevention of irritable bowel syndrome

 

هرکسی ممکن است مشکلات گوارشی ناشی از نگرانی و اضطراب را تجربه کرده باشد. اما اگر به سندروم روده تحریک پذیر مبتلا باشید، مشکلات مرتبط با استرس مانند دردهای شکمی با شدت و دفعات بیشتری اتفاق می‌افتد. یافتن راه‌هایی برای کنترل استرس می‌تواند از بروز علائم سندروم روده تحریک پذیر پیشگیری کرده یا شدت آنها را کاهش دهد. روش‌های زیر در کنترل استرس مؤثرند:

مشاوره: دربرخی موارد یک روانشناس یا روانپزشک می‌تواند به شما کمک کند تا واکنش‌تان را نسبت به مسائل تغییر دهید و استرس‌تان را بهتر کنترل کنید.
پس‌خوراند زیستی یا بیوفیدبک: این تکنیک کنترل استرس در ابتدا به وسیله‌ی دستگاهی باعث می‌شود از تنش عضلانی و ضربان قلب‌تان کاسته شود. سپس رفته‌رفته می‌آموزید که چگونه بدون دستگاه این تغییرات را در خودتان ایجاد کنید. هدف از این روش آن است که بتوانید وارد حالت آرامش شوید تا بهتر با استرس‌ها مقابله کنید.
تمرینات آرامش پیش‌رونده: این روش کمک می‌کند تا عضلات بدن‌تان را وارد حالت آرامش کنید. ابتدا با سفت‌کردن عضلات انگشتان پا آغاز کنید. کم‌کم تمام تنش‌ها را از خود دور کنید. سپس به سراغ عضلات ساق پا بروید. این کار را با تمام عضلات بدن‌تان حتی چشم و جمجمه تکرار کنید تا همه‌ی عضلات‌تان وارد حالت آرامش شوند.
تنفس عمیق: بیشتر بزرگسالان از قفسه‌ی سینه نفس می‌کشند. ولی اگر از دیافراگم‌تان نفس بکشید، بیشتر احساس آرامش خواهید کرد. دیافراگم عضله‌ای است که شکم را از قفسه‌ی سینه جدا می‌کند. در هنگام دم شکم‌تان را منبسط کنید. در زمان بازدم خودبه‌خود شکم‌تان منقبض خواهد شد. تکنیک تنفس عمیق باعث آرامش عضلات شکمی نیز خواهد شد که نتیجه‌ی آن کمک به حرکات طبیعی روده‌ای است.
تمرینات خودآگاهی یا حضور درلحظه: این تکنیک کنترل استرس به شما کمک می‌کند تا برروی لحظه‌ی حال تمرکز کنید و بگذارید تمام تنش‌ها و حواس‌پرتی‌ها از شما دور شوند.
سایر تکنیک‌های کنترل استرس: حداقل ۲۰ دقیقه از زمان هر روزتان را به فعالیت‌هایی اختصاص دهید که موجب آرامش‌تان می‌شوند. گوش‌دادن به موزیک، بازی‌های کامپیوتری یا حتی حمام آب گرم می‌تواند از کارهایی باشند که موجب آرامش برخی می‌شوند.